Kalendarium walki dziennikarzy i dziennikarek o uzyskanie odpowiedzi ws. WikiLeaks

Kalendarium wydarzeń związanych z próbą uzyskania odpowiedzi na temat tego, czy brytyjska policja udostępniła lub nie udostępniła prywatnej korespodencji trzech pracowników WikiLeaks.


Kalendarium walki dziennikarzy i dziennikarek o uzyskanie odpowiedzi ws. WikiLeaks

Poniżej znajduje się kalendarium wydarzeń związanych z próbą uzyskania odpowiedzi na temat tego, czy brytyjska policja udostępniła lub nie udostępniła prywatnej korespodencji trzech pracowników WikiLeaks, którymi są Sarah Harrison, Kristinn Hrafnnson oraz Joseph Farell.


2009

Włoska dziennikarka śledcza, Stefania Maurizi, rozpoczyna współpracę z WikiLeaks. Do jej zadań należy weryfikować dokumentów przesłanych demaskatorskiej organizacji za pośrednictwem platformy submisji. Innymi kompetencjami dziennikarki śledczej jest opublikowanie materiałów na bazie informacji znajdujących się w dokumentach tak, aby informacje o wycieku były dostępne dla opinii publicznej i zrozumiałe.


2010

Sarah Harrison otrzymuje funkcję redaktorki WikiLeaks odpowiadającej za śledztwa prowadzone dla WikiLeaks. Kristinn Hrafnnson zostaje rzecznikiem prasowym organizacji demaskatorskiej po tym, jak Daniel Domscheit-Berg opuścił szeregi WikiLeaks w wyniku sporu z Assange'm.

Amerykańska ława przysięgłych w Aleksandrii (Wirginia) wszczyna dochodzenie po tym, jak WikiLeaks rozpoczęło publikację tajnych materiałów, takich jak dzienniki wojny z Iraku i Afganistanu, amerykańskie depesze dyplomatyczne oraz dokumenty z Guantanamo.


2011

19 kwietnia 2011 roku dochodzi do spotkania Erica Schmidta (dyrektor generalny Google) i Juliana Assange'a (założyciel WikiLeaks), podczas którego Assange prosi CEO Google, aby wszystkie nakazy przekazania jakichkolwiek danych związanych z pracownikami, jak również byłymi pracownikami WikiLeaks, były ujawniane. Schmidt w odpowiedzi poinformował twórcę WikiLeaks, że przekaże tę prośbę innym dyrektorom firmy podczas zebrania.


Czerwiec 2012

Założyciel demaskatorskiego portalu WikiLeaks, Julian Assange, udaje się do ambasady Ekwadoru w Londynie, gdyż obawia się ekstradycji do Szwecji lub do Stanów Zjednoczonych (Assange zakłada, że do ekstradycji mogłoby dojść po tym, jak trafiłby w ręce brytyjskiej policji lub szwedzkiego wymiaru sprawiedliwości).


2013

Sarah Harrison, dziennikarka śledcza WikiLeaks, przylatuje do Hong Kongu, aby pomóc znajdującemu się tam Edwardowi Snowdenowi, który poszukuje azylu politycznego po przekazaniu dziennikarzom dokumentów NSA. Spędza ona łącznie 40 dni ze Snowdenem w trakcie jego pobytu na moskiewskim lotnisku. Po tym, jak Rosja przyznaje azyl Snowdenowi, postanawia ona zostać z nim jeszcze cztery miesiące w Moskwie.

22 marca 2013 r. sędzia John Anderson podpisuje nakaz, który zobowiązuje firmę Google do przekazania amerykańskiej prokuraturze wszystkich danych, w tym e-maili, trzech pracowników WikiLeaks, którymi są Sarah Harrison, Kristinn Hrafnnson oraz Joseph Farrell.

14 czerwca 2014 r. ten sam sędzia wydaje nakaz aresztowania Edwarda Snowdena.


2014

23 grudnia 2014 r. Google informuje dziennikarzy WikiLeaks o tym, że firma przekazała dane pracowników WikiLeaks amerykańskim organom ścigania na mocy nakazu podpisanego przez Andersona. Informacje te ujawniają dochodzenie w sprawie rzekomego szpiegostwa, kradzieży mienia rządu Stanów Zjednoczonych, naruszeń amerykańskiej ustawy o oszustwach komputerowych i nadużyciach oraz spisku. Nie jest wówczas jasne, czy śledztwo dotyczy trzech pracowników WikiLeaks, całej organizacji lub samego Juliana Assange'a.


2015

26 stycznia 2015 r. amerykańskie Centrum Praw Konstytucyjnych reprezentujące WikiLeaks zwraca się do szefa Google, Erica Schmidta, wyrażając "zdziwienie", że Google czekał około 2,5 roku, aby poinformować WikiLeaks o przekazaniu danych pracowników. Również ACLU informuje, że działania te wzbudzają niepokój związany z naruszeniem Pierwszej Poprawki w związku z przekazaniem informacji z kont dziennikarzy amerykańskim organom ścigania.

Sarah Harrison otrzymuje nagrodę Willy'ego Brandta za odwagę polityczną związaną z pracą w WikiLeaks oraz za udzielenie pomocy Edwardowi Snowdenowi w walce o azyl polityczny.


2017

22 maja 2017 r. dziennikarka śledcza Stefania Maurizi składa wniosek do Metropolitan Police Service o udzielenie informacji dotyczących Juliana Assange'a. MPS odmawia.

29 maja 2017 r. Maurizi składa wniosek na podstawie ustawy o wolności informacji (FOIA) do MPS, aby uzyskać informacje dotyczące dziennikarzy WikiLeaks.

8 czerwca 2017 r. MPS wstępnie odmawia udostępnienia informacji dziennikarce śledczej. Jednocześnie odpowiedź zawiera prośbę o uściślenie tego, jakie informacje miałyby zostać udostępnione.

29 czerwca 2017 r. Stefania Maurizi informuje, że chce uzyskać kopie korespondencji pomiędzy Departamentem Sprawiedliwości USA oraz brytyjską policją. Korespondencja ta bowiem odnosi się do trzech dziennikarzy WikiLeaks.

1 sierpnia 2017 r. MPS odmawia potwierdzenia lub zaprzeczenia, że posiada korespondencję dziennikarzy WikiLeaks powołując się na art. 40 ust. 5 ustawy o wolności informacji, który dotyczy danych osobowych. Maurizi kontaktuje się z dziennikarzami organizacji demaskatorskiej, od których otrzymuje pisemną zgodę na udostępnienie ich danych osobowych w celu wykorzystania ich w informowaniu opinii publicznej o dochodzeniu w sprawie trzech pracowników.

14 września 2017 r. Maurizi kolejny raz zwraca się prośbą do policji o ponowne rozpatrzenie decyzji. Do swojego wniosku załącza pisemne zgody dziennikarzy.

19 września 2017 r. MPS podtrzymuje odmowną decyzję.

21 grudnia 2017 r. Stefania Maurizi składa skargę u brytyjskiego komisarza ds. informacji. Uważa ona, że argument MPS, zgodnie z którym nastąpiło naruszenie ochrony danych, jest nie na miejscu, ponieważ każdy z pracowników wyraził zgodę na wykorzystanie swoich danych osobowych.


2018

3 marca 2018 r. komisarz ds. informacji podtrzymuje decyzję brytyjskiej policji. Komisarz uważa, że oświadczenia świadków nie stanowią wystarczającej zgody na udostępnienie informacji.

W marcu ambasada Ekwadoru pozbawia Juliana Assange'a dostępu do komunikacji, zarówno internetowej, jak i telefonicznej oraz poważnie ogranicza możliwość spotkań z założycielem WikiLeaks.

We wrześniu Kristinn Hrafnnson zostaje redaktorem naczelnym WikiLeaks, ponieważ Assange, który jest pozbawiony możliwości komunikacji ze światem zewnętrznym, nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji w organizacji. Assange pełni od tego czasu rolę wydawcy.

22 października 2018 r. MPS składa oświadczenia w sądzie, aby bronić swojego stanowiska w sprawie.

15 listopada 2018 r. dochodzi do ujawnienia tego, że amerykańscy prokuratorzy postawili Assange'owi konkretne zarzuty. Postawienie zarzutów miało miejsce już na początku września.


Chcesz wiedzieć więcej? Polub i obserwuj nas na Facebooku. Jesteśmy także na Twitterze.