Mroczne oblicze Piłsudskiego oraz II Rzeczypospolitej

Postać Józefa Piłsudskiego nie jest czarno biała. Nie da się określić czy był dobry czy zły. Gdyby nie on, niepodległa Polska mogłaby obecnie nie istnieć. Z całą pewnością można stwierdzić, że wiedział o zbrodniach piłsudczyków i przyzwalał na nie.


Mroczne oblicze Piłsudskiego oraz II Rzeczypospolitej

Józef Piłsudski - działacz w walce o niepodległość, polityk, marszałek wojska polskiego, dyktator. Gdyby nie on i pokonanie wojsk bolszewickich pod Warszawą, historia Europy mogłaby potoczyć się zupełnie inaczej. Niestety, jak każdy przywódca miał swoje naprawdę mroczne strony…

Przewrót majowy - początek rządów sanacji

Wszystko zaczyna się od zamachu majowego, w którym Józef Piłsudski przejął zbrojnie władzę w Polsce, a sama sanacja rządziła w naszym kraju przez kolejne trzynaście lat. Podczas przewrotu śmierć poniosło 164 cywili, 215 żołnierzy, a około tysiąca osób zostało rannych. Po ustabilizowaniu się władzy w rękach Piłsudskiego w II Rzeczypospolitej zaczęła kwitnąć korupcja, typowa dla rządów autorytarnych, mimo, że karą za nią była śmierć. Nie można ukryć, iż osoby mające praktycznie władzę absolutną lubią otaczać się osobami lojalnymi, nawet jeśli ich kompetencje nie są wystarczające. Dlatego najważniejsze funkcje w państwie zajmowali piłsudczycy, w imię zasady BMW (bierny, mierny, ale wierny). Prowadzenie takiej polityki, zbyt wysokie wydatki na wojsko, przesadna i nieefektywna administracja państwowa, walka z obcymi (Niemcy, Żydzi itd.), którzy stanowili swego rodzaju klasę średnią, doprowadziło do zrujnowania gospodarki.  

Walka polityczna elit oraz represje wobec własnych obywateli

Polityka wewnętrzna II RP była brutalna i jednostronna. Nieograniczone zasoby rządu pozwalały na prowadzenie polityki represji wobec opozycji. Jednym z przykładów działalności sanacji jest słynny proces brzeski, w którym bezprawnie aresztowano kilku posłów opozycji (na przykład Wincentego Witosa) na osobisty rozkaz Józefa Piłsudskiego. Jako powody wymieniono między innymi: strzelanie do policji, nawoływanie do nieposłuszeństwa władzom oraz wystąpienia antypaństwowe. Aresztowanych zamknięto w twierdzy brzeskiej, gdzie byli traktowani niehumanitarnie. Pozorowanie egzekucji, bicie, szykanowanie, to wszystko było na porządku dziennym. Oskarżonym nawet nie pozwolono kontaktowanie się z obrońcami i członkami rodzin.  

Kolejnym symbolem autorytaryzmu II Rzeczypospolitej jest Miejsce Odosobnienia w Berezie Kartuskiej. Był to obóz utworzony, aby izolować oraz psychicznie i fizycznie dręczyć przeciwników politycznych. Do obozu osadzeni trafiali na podstawie decyzji administracyjnej, bez wyroku sądu, przez co nie mieli możliwości korzystania ze środka odwoławczego. Tortury więźniów w Berezie Kartuskiej były czymś w pełni zwyczajnym i stosowanym. Rodzaje kaźni były wielorakie, od rutynowego bicia pałką po osadzenie w karcerze bez okien, gdzie więźniowie spali na betonowej podłodze, zaś jedynym wyposażeniem był kubeł na nieczystości. Osoby wypuszczone z obozu musiały potępiać swoją dotychczasową przeszłość polityczną i nie mogły opowiadać nikomu o sytuacji panującej wewnątrz obozu pod karą ponownego aresztowania.

Wielu więźniów Berezy Kartuskiej doznało dożywotniego uszczerbku na zdrowiu fizycznym i psychicznym. U byłych osadzonych często stwierdzano zapalenie stawów, różnego rodzaju przewlekłe zapalenia, schizofrenię czy depresję. Do tego piekła trafiali wszyscy przedstawiciele opozycji bez znaczenia na poglądy. Można było tam spotkać endeków, komunistów, ludowców, a także ukraińskich nacjonalistów.  

Na terenie całej Polski dochodziło do różnego rodzaju nadużyć władzy. Bardzo często procesy były ustawiane i od samego początku wynik był jasny, zazwyczaj niekorzystny dla oskarżonego. Rząd II Rzeczypospolitej zezwalał na funkcjonowanie cenzury. Najczęściej jej ofiarą padała szeroko pojęta twórczość naruszająca dobre obyczaje i ład społeczny.  

Antysemityzm II Rzeczypospolitej

Prześladowania ludności pochodzenia żydowskiego były częstym zjawiskiem za czasów rządów sanacji. Dochodziło do pogromów oraz zwykłego szykanowania. Dobrze znanym przykładem dyskryminacji Żydów w życiu społecznym II Rzeczypospolitej jest tak zwane getto ławkowe, czyli zasada wprowadzona w polskich uczelniach w latach 30 XX wieku. Polegała ona na wydzieleniu części sali wykładowej i przeznaczeniu jej dla studentów pochodzenia żydowskiego, którzy nie mieli prawa dowolnego wybierania miejsc.  

Kult wodza

Sanacja zaczęła wprowadzać kult Józefa Piłsudskiego, kreując go na męża stanu i wzorowego obywatela. Potwierdza to stworzenia prawa, które uznawało obrażanie marszałka Piłsudskiego za przestępstwo, a za taki czyn można było nawet trafić do więzienia.  

Postać Józefa Piłsudskiego nie jest czarno biała. Nie da się określić czy był dobry czy zły. Gdyby nie on, niepodległa Polska mogłaby obecnie nie istnieć. Z całą pewnością można stwierdzić, że wiedział o zbrodniach piłsudczyków i przyzwalał na nie.

Mąż stanu, czy zbrodniarz? - Ile osób tyle poglądów...  


Chcesz wiedzieć więcej? Polub i obserwuj nas na Facebooku. Jesteśmy także na Twitterze.