Widmowiec wielki - nietoperz, który nauczył się zabijać ptaki

Na pewno każdy słyszał o ogromnych nietoperzach z Azji Południowo-Wschodniej: owocożernych gigantach nazywanych latającymi lisami, sporo osób słyszało też o krwiożerczych wampirach albo pokracznych gackach. Istnieją jednak gatunki tak obce i inne od nich, że można się zdziwić.

Widmowiec wielki - nietoperz, który nauczył się zabijać ptaki

Takim gatunkiem jest widmowiec wielki nazywany również fałszywym wampirem Linneusza. Nie bez powodu go tutaj przywołałem, nie jest on bowiem ani owocożerną rudawką, ani typowym liścionosem. Dawniej uważano go za wampira, ale jak się okazuje pomimo podobnego wyglądu wcale nie smakuje mu krew. Obecnie wiadomo, że najbardziej gustuje w ptakach, małych ssakach i mniejszych nietoperzach. Poza tym jak na nietoperza zaskakująco zwinnie i szybko porusza się po ziemi.

Great False Vampire Bat [Spectral Bat]

Najbliżej spokrewniony z widmowcem wielkim jest Chaetopterus auritus należący również do plemienia Vampyrini. Oba rodzaje oddzieliły się od reszty liścionosowatych pomiędzy 21,6 a 19,9 miliona lat temu a zróżnicowały dopiero 15,5 - 13,2 miliona lat temu. Do plemienia należy również wymarły rodzaj Notonycteris. Prawdopodobnie wszystkie trzy rodzaje pochodzą od owadożernego przodka.

Widmowiec jest największym drapieżnym nietoperzem na świecie, a także największym gatunkiem nietoperza w obu Amerykach. Jego skrzydła dorastają nawet do 1 metra, a sam nietoperz do około 15 cm. Skrzydła pomimo dużych rozmiarów wizualnie wcale nie robią wrażenia nieproporcjonalnych do reszty ciała, są stosunkowo szerokie i obłe, a nawet lekko kanciaste w kształcie, przez co dają zwierzęciu sporą powierzchnię nośną. Kciuki obu przednich kończyn są uzbrojone w długie szpony podobne do kocich. Ramiona są pokryte sierścią od wewnętrznej strony, od zewnętrznej zaś jej pozbawione.

Czaszka jest podobna do psiej lub wilczej - uzbrojona w wydatne kły. Trzonowce i przedtrzonowce w toku ewolucji zmniejszyły powierzchnię trącą, przekształcając się w coś na kształt łamaczy występujących u ssaków drapieżnych. Mają stosunkowo duży i dobrze rozwinięty mózg w porównaniu do innych nietoperzy. Uszy widmowca nie są małe, co prawda nie aż tak wyróżniające się jak te gacka, ale wciąż godne zwrócenia na nie uwagi.

Czaszka widmowca ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie

Zwierzę jest stosunkowo płochliwe i ciężko je zobaczyć na żywo. Pojawia się nocą i na potężnych skrzydłach przemierza mrok w poszukiwaniu jedzenia. Poluje najchętniej na ptaki, ale nie pogardzi również gryzoniami ani innymi nietoperzami. Zazwyczaj połyka ofiary w całości, ale nie jest to regułą, znajduje się również ledwo co nadgryzione zwierzęta - być może niezbyt smaczne. Naziemne zwierzęta zabija najczęściej jednym, szybkim uderzeniem w głowę. Ptaki wybierane przez widmowca zazwyczaj posiadają silny i charakterystyczny zapach, często zakładają też gniazda naprzeciwko wejść do jaskiń. Prawdopodobnie nietoperz lokalizuje je właśnie po zapachu, a nie za pomocą echolokacji czy wzroku. Żerowanie zaczyna się o zmierzchu i kończy w okolicach wschodu słońca, w tym przedziale drapieżniki dają radę upolować kilka ofiar.

Gniazda zakładają zwykle poniżej 2000 metrów nad poziomem morza, najczęściej nad brzegami rzek, ale często wybierają również inne nisze w wilgotnych i ciepłych lasach Jukatanu. Ich gniazda widziano nawet na terenach ludzkich siedzib albo w dziuplach.

Pod względem doboru partnerów jest to naprawdę wyjątkowy gatunek wśród nietoperzy. Zwierzęta są monogamiczne i prawdopodobnie tworzą pary na całe życie. Młode widmowca rodzą się pod koniec pory suchej. Podobnie do ptaków oboje rodzice karmią i opiekują się potomstwem, dopóki nie osiągnie ono względnej samodzielności. Samce chowają samicę i młode pod swoimi skrzydłami na czas snu.

Zdjęcie przedstawiające rodzinę widmowców w dziupli drzewa ©José G. Martínez-Fonseca

W chwili obecnej gatunek jest bliski zagrożenia, na co składa się wiele czynników, w tym między innymi wylesianie jego żerowisk i miejsc gniazdowania. To jeden z bardziej oryginalnych i godnych uwagi nietoperzy, więc czy nie warto by się było nad tym zastanowić i zmienić swoje często niezdrowe i nieprzyjazne środowisku nawyki?

Źródła:

Baker, Robert J; Bininda-Emonds, Olaf R. P; Mantilla-Meluk, Hugo; Porter, Calvin A; Van Den Bussche, Ronald A (2012). "Molecular time scale of diversification of feeding strategy and morphology in New World Leaf-Nosed Bats (Phyllostomidae): a phylogenetic perspective". Evolutionary History of Bats. p. 385. doi:10.1017/CBO9781139045599.012. ISBN 9781139045599.

Baker, Robert J; Bininda-Emonds, Olaf R. P; Mantilla-Meluk, Hugo; Porter, Calvin A; Van Den Bussche, Ronald A (2012). "Molecular time scale of diversification of feeding strategy and morphology in New World Leaf-Nosed Bats (Phyllostomidae): a phylogenetic perspective". Evolutionary History of Bats. p. 385. doi:10.1017/CBO9781139045599.012. ISBN 9781139045599.

da Silva, A. P.; Rossi, R. V. (2011). "New records of Vampyrum spectrum (Chiroptera, Phyllostomidae) for the Pantanal domain in Brazil, with notes on the species natural history, biometry, and lower incisors arrangement". Chiroptera Neotropical. 17 (1): 836–841.

L., Daniel Navarro; Wilson, Don E (1982). "Vampyrum spectrum" (PDF). Mammalian Species (184): 1–4. doi:10.2307/3503798. JSTOR 3503798.

https://www.nationalgeographic.com/photography/proof/2018/06/carnivorous-bats-varma/

https://animaldiversity.org/accounts/Vampyrum_spectrum/

https://www.iucnredlist.org/species/22843/22059426

https://www.reddit.com/r/Awwducational/duplicates/2ksc9w/the_spectral_bat_vampyrum_spectrum_is_the_largest/


Subskrybuj nas: Google News | Feedly



Chcesz wiedzieć więcej? Polub i obserwuj nas na Facebooku. Jesteśmy także na Twitterze. Zapraszamy na naszą grupę dyskusyjną.

WSPIERAJ NIEZALEŻNE DZIENNIKARSTWO


Share Tweet Send
0 Komentarze
Loading...